Lajmi se dy godina në projektin prej miliarda lekësh "Durrës Yacht & Marina" janë zhytur deri në 28-30 centimetra, ka tronditur jo vetëm kantierin në Portin e Durrësit, por gjithë besimin mbi të cilin është ngritur tregu i pasurive të paluajtshme në Shqipëri vitet e fundit. Kur "diamanti i kurorës" së investimeve strategjike shfaq krisje të tilla që në themel, pyetja nuk është më nëse kemi një flluskë, por nëse ky rast është gjilpëra që do ta plasë atë.
Projekti i Mohamed Alabbar u shit si kulmi i luksit dhe inxhinierisë botërore. Megjithatë, faktet e fundit tregojnë një histori tjetër:
Kursime në themele: Raportet sugjerojnë se pilonat e thellë, të domosdoshëm për një tokë ranore dhe moçalore si ajo e bregdetit të Durrësit, ose nuk janë realizuar sipas standardit, ose janë zëvendësuar me zgjidhje më ekonomike.
Kosto vs. Siguri: Refuzimi i kompanive vendase për shkak të çmimeve tejet të ulëta të ofruara nga Eagle Hills dhe kalimi te kontraktorë të huaj me kosto "optimale", duket se ka sjellë koston më të lartë: humbjen e qëndrueshmërisë.
Flluska e ndërtimit në Shqipëri mbahet gjallë nga perceptimi se çmimet do të rriten gjithmonë. Por "Durrës Marina" ishte lokomotiva e këtij perceptimi.
Blerjet "në gropë": Shumë qytetarë kanë paguar shuma marramendëse për apartamente që ende nuk ekzistojnë fizikisht ose janë në fazë ndërtimi. Lajmi për "zhytjen" e pallateve krijon panik te blerësit e tjerë dhe mund të ndalojë fluksin e parave të reja (cash-flow), që është karburanti kryesor i këtij projekti.
Rënia e besimit te markat "Strategjike": Nëse një projekt i tillë dështon teknikisht, çfarë garancie ka blerësi për kullat e tjera që po mbijnë në çdo cep të vendit?
Në Durrës, çmimet u rritën artificialisht sapo u prezantua maketi 3D i marinës.
Vlera e "arnuar": Një pallat që ka pësuar ulje prej 28 cm nuk ka më të njëjtën vlerë tregtare, edhe pasi të bëhen "përforcimet" e kërkuara nga IKMT. Blerësit që kërkonin rishitje me fitim (flipping) tani zotërojnë një aset me defekt strukturor të dokumentuar zyrtarisht.
Likuiditeti në rrezik: Me kohën e rritur të shitjes së pronave në Shqipëri (që tashmë i kalon 10 muaj sipas Bankës së Shqipërisë), ky skandal mund të shërbejë si momenti i "ngrirjes" së tregut.
Skandali i "Durrës Marina" nuk është thjesht një problem teknik inxhinierik; është një goditje në zemër të modelit ekonomik të ndërtimit në Shqipëri. Kur tregu bazohet te marketingu dhe jo te cilësia e vërtetë, çdo 1 centimetër zhytje në terren përkthehet në kilometra të tërë rënie në besimin e investitorëve.
Nëse ky projekt nuk arrin të rehabilitohet jo vetëm teknikisht, por edhe moralisht para publikut, ai mund të shënohet në histori si pika ku flluska e ndërtimit shqiptar filloi të nxjerrë ajrin e parë. Fundosja e objekteve mund të jetë shumë mirë paralajmërimi për fundosjen e një tregu të mbingopur dhe të pamonitoruar.
