Kjo foto që mbërrin nga një lagje në Elbasan është një alarm i pastër: disa fëmijë të vegjël luajnë futboll në mes të rrugës, mes makinave dhe rrezikut konstant. Nuk është zgjedhje, është detyrim. Nuk kanë ku të shkojnë.
“Shikoni ku luajnë fëmijët tanë… mundohemi t’i shkëpusim nga telefonat, por nuk kanë asnjë hapësirë,” – shkruan qytetari që ka dërguar foton në redaksinë e JOQ Albania.
Dhe kjo situatë nuk është vetëm në Elbasan. Kjo është panorama e shumicës dërrmuese të lagjeve në Shqipëri.
Fëmijët sot ndodhen përballë një “zgjedhjeje” absurde: ose të mbyllen në shtëpi para ekranit, ose të dalin në rrugë duke rrezikuar jetën.
Dhe rreziku nuk është teorik. Është tragjikisht real.
Vetëm dy ditë më parë në zonën e Kënetës në Durrës, ndodhi ajo që çdo prind ka frikë: një shofer i dehur humbi kontrollin e mjetit dhe përplasi disa fëmijë që ndodheshin në trotuar.
Bilanci ishte shkatërrues: dy fëmijë humbën jetën në vend, ndërsa një i tretë përfundoi në spital.
Ata nuk po luanin në mes të rrugës. Ishin në trotuar. Në atë që supozohet të jetë një hapësirë e sigurt.
Por në një vend ku mungojnë këndet e lojërave, fushat sportive dhe hapësirat e dedikuara për fëmijët, edhe trotuari kthehet në “fushë loje”… dhe shpesh në vend tragjedie.
Kjo është përgjegjësi e shumëfishtë.
Po, ka një fajtor direkt, shoferi që drejton në gjendje të dehur.
Por ka edhe një faj më të madh, më të heshtur dhe më të përhapur: mungesa totale e investimit për fëmijët.
Sepse kur një qytet nuk u ofron fëmijëve asnjë hapësirë për të luajtur, i shtyn vetë drejt rrezikut.
Në Elbasan, sipas qytetarëve, kjo situatë vazhdon prej vitesh. Në Durrës, pasojat u panë në mënyrën më tragjike të mundshme. Në qytete të tjera, është thjesht çështje kohe.
Sa kronika të zeza duhen që bashkitë të reagojnë?
A duhet të presim edhe një aksident tjetër? Edhe një lajm tjetër që na ngrin gjakun?
Fëmijët nuk mund të vazhdojnë të luajnë në asfalt, mes makinave, si të ishte normale.
Sepse asfalti nuk është fushë loje. Është vendi ku, çdo ditë, rrezikojmë t’i humbasim.
