Ramazani trokiti sërish, por këtë vit diçka mungon në ajër. Nuk është era e gjellëve të shijshme, as mungesa e hurmave në treg, por mungesa e "bamirësve" tanë të përvitshëm. Ku humbën ata burrat dhe gratë e kombit që vitin e kaluar kur kutitë e votimit ishin ende të ngrohta, "rriheshin me grushte" se kush do e këpuste i pari shiritin e tepsisë?
Nëse i hedhim një sy arkivave të vitit zgjedhor, çdo natë iftari ngjante me një dasmë mbretërore. Politikanët tanë shfaqeshin nëpër ekrane me duart mbi gjoks, me vështrime të përgjëruara dhe me fjalime që zgjasnin më shumë se vetë pritja për ezanin.
Por sapo u mbyllën numërimet dhe u vulosën karriget, "kuzhina" politike vuri drynin. Sivjet, besimtarët po e hanë iftarin e tyre në qetësi, pa blicet e kamerave që u futen deri në lugën e supës dhe pa dëgjuar se si "rruga e re e fshatit do të jetë gati deri në Bajram".
Arsyet pse këtë vit tryezat e politikës janë bosh, janë sa të thjeshta, aq edhe qesharake:
Mungesa e Votës: Pa pasur një fletë votimi për të vjelë, oreksi për të shtruar tavolina bie në zero. Mesa duket, pa aromën e pushtetit, mishi i qengjit nuk paska shije.
Kursimi i Madh: Pse të shpenzojnë sot, kur mund t'i ruajnë lekët për vitin tjetër kur do t'u duhet të bëjnë sërish "besimtarin e devotshëm" për 30 ditë rresht?
Dietë Politike: Tani që i morën votat, politikanët kanë hyrë në një fazë "meditimi", ku iftari nuk është më prioritet strategjik.
Në fakt, kjo mungesë e iftareve politike është lajmi më i mirë i mundshëm. Më në fund, besimtarët mund të hanë të qetë, pa u ndjerë si dekor në setin fotografik të dikujt që kërkon votën.
Mesazhi i këtij viti është i qartë: Nëse në tavolinë nuk ka një kuti votimi, politikanët tanë nuk dinë as ku bie dera e xhamisë dhe as sa kushton një kile hurma.
